RSS  

به شیطان گفتم:"لعنت برتو" لبخند زد...پرسیدم : چرا می خندی؟ پاسخ داد:

از حماقت تو خنده ام می گیرد.پرسیدم مگر چه کرده ام؟ گفت: مرا لعنت

می کنی در حالی که هیچ بدی در حق تو نکرده ام با تعجب پرسیدم پس چرا

زمین می خورم؟!جواب داد:نفس تو مانند اسبی است که آن را رام نکرده ای.

نفس تو هنوز وحشی است؛تو را زمین می زند.پرسیدم پس تو چه کاره ای؟

پاسخ داد:هر وقت سواری آموختی، برای رم دادن اسب تو خواهم آمد؛فعلا برو

سواری بیاموز............!

بارونو دوست دارم هنوز
چون تو رو یادم میاره
حس میکنم پیش منی
وقتی که بارون میباره
بارونو دوست دارم هنوز
بدون چتر و سرپناه
وقتی که حرفای دلم
جا میگیرند توی یه آه

شونه به شونه میرفتیم
من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون
شونه به شونه میرفتیم
من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون

بارونو دوست داشتی یه روز
تو خلوت پیاده رو
پرسه پاییزی ما
مرداد داغ دست تو
بارونو دوست داشتی یه روز
عزیز هم پرسه ی من
بیا دوباره پا به پام
تو کوچه ها قدم بزن

شونه به شونه میرفتیم
من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون
شونه به شونه میرفتیم
من و تو تو جشن بارون
حالا تو نیستی و خیسه
چشمای من و خیابون

گنجشک به خدا گفت:

لانه کوچکی داشتم ،آرامگاه پناه بی کسی ام ، طوفان تو ان را ازمن گرفت

کجای دنیا تو را گرفته بود؟

خدا گفت:ماری در راه لانه ات بود، تو خواب بودی ، باد را گفتم لانه ات را

واژگون کند ، آنگاه تو از کمین مار پر گشودی.

چه بسیار بلاها که از تو به واسطه محبتم دور کردم و تو ندانسته به دشمنیم

پرداختی...........

من غلام قمرم ، غير قمر هيچ مگو

پيش من جز سخن شمع و شكر هيچ مگو

سخن رنج مگو ، جز سخن گنج مگو

ور از اين بي خبري رنج مبر ، هيچ مگو

دوش ديوانه شدم ، عشق مرا ديد و بگفت

آمدم ، نعره مزن ، جامه مدر ،هيچ مگو

گفتم :اي عشق من از چيز دگر مي ترسم

گفت : آن چيز دگر نيست دگر ، هيچ مگو

من به گوش تو سخنهاي نهان خواهم گفت

سر بجنبان كه بلي ، جز كه به سر هيچ مگو

قمري ، جان صفتي در ره دل پيدا شد

در ره دل چه لطيف است سفر هيچ مگو

گفتم : اي دل چه مه است اين ؟ دل اشارت مي كرد

كه نه اندازه توست اين بگذر هيچ مگو

گفتم : اين روي فرشته ست عجب يا بشر است ؟

گفت : اين غير فرشته ست و بشر هيچ مگو

گفتم : اين چيست ؟ بگو زير و زبر خواهم شد

گفت : مي باش چنين زيرو زبر هيچ مگو

اي نشسته در اين خانه پر نقش و خيال

خيز از اين خانه برو ، رخت ببر، هيچ مگو

گفتم : اي دل پدري كن ، نه كه اين وصف خداست ؟

گفت : اين هست ولي جان پدر هيچ مگو